Dwaalwegen
Op Ai-ontdekkingsreis: deze bundel van op zich staande columns is een kompas zonder vaste bestemming, een uitnodiging om te dwalen door wijn, kunst en reizen en daarbij te ontdekken dat verdwalen soms de beste manier is om iets te vinden.
- Indexed issues, last 90 days
- 11
- Latest publication
- Sep 15, 2026
- Audience
- Checking…
- Earliest in this view
- Jul 22, 2026
Latest issues
#40 René Magrittes appel (opens the original)
Read excerpt
Er staat een keukentafel in een rijhuis in Jette, en aan die tafel heeft een man dertig jaar lang de werkelijkheid ondermijnd zonder ooit zijn stoel te verlaten. Geen atelier met noorderlicht, geen ezel bij het raam. Gewoon een tafel, tussen de kopjes koffie en de hond die onder zijn voeten lag te snurken. Ik sta voor de foto van die kamer, in het museum dat nu zijn naam draagt, en ik voel me lichtelijk bedrogen. Ik had iets vreemders verwacht van de man die de wereld leerde twijfelen aan een pi
#39 Wat de wijnmaker deed toen zijn oogst mislukte (opens the original)
Read excerpt
De telefoon ging om zeven uur ‘s morgens en ik hoorde meteen aan zijn stem dat het slecht nieuws was. Geen goeiemorgen, geen inleiding. “Alles weg,” zei hij, “in twaalf minuten.” Hij had het over zijn wijngaard in de Chablis, een perceel dat al drie generaties in zijn familie was, weggevaagd door hagelstenen zo groot als walnoten op de avond van 1 mei. Ik zat zelf aan de keukentafel, met een ander soort puinhoop voor me: een plan waar ik anderhalf jaar aan gewerkt had, dat de dag ervoor in elkaa
#38 De lege stoel aan tafel (opens the original)
Read excerpt
Marie is achttien en houdt haar glas crémant zonder alcohol vast als een orgel op een begrafenis: rechtop, plechtig, met net iets te veel eerbied voor iets zo lichts. Naast haar tilt haar oom zijn Bourgogne op, dezelfde beweging, een halve eeuw ouder. “Op oma,” zegt iemand aan het andere eind van de tafel, en beide glazen gaan de lucht in, en het geluid dat ze samen maken, glas tegen glas, klinkt niet gehalveerd. Ik zit ertussen met mijn eigen wijn en merk dat ik naar Maries glas kijk, zoals je
#37 De aslaag in de wijn (opens the original)
Read excerpt
De wijnmaker rookt terwijl hij naar zijn wijngaard kijkt, en niemand die met hem meeloopt vindt dat nog gek. Aan de horizon lopen zwarte striemen over de heuvels van Napa, littekens van 2020 die het gras nooit meer helemaal heeft weten te bedekken. Hij trekt aan zijn sigaret, kijkt naar de aarde alsof ze hem verraden heeft zonder hem echt te willen verlaten, en zegt niets. De stilte duurt lang genoeg om ongemakkelijk te worden. Dan wijst hij naar een rij stokken die vorig jaar opnieuw zijn aange
# 36 De wijn die we bewaarden voor een gelegenheid die nooit kwam (opens the original)
Read excerpt
Achteraan, links onderaan, waar het rek een beetje scheeftrekt omdat de plank ooit door mijn vader is opgehangen zonder waterpas: daar ligt ze nog altijd. Het etiket is niet meer wit, maar iets tussen zand en as. De druk is vervaagd op de plek waar een vinger het jarenlang heeft opgetild om het jaartal te controleren. Ik weet nog waarom ik haar kocht. Ik weet niet meer goed waarom ik hem nooit opende. Ergens tussen die twee zinnen zit een heel leven aan uitstel, en ik vermoed dat elke kelder, ho
Publishing over time
Last 90 days. Choose a month to open its work.
Recurring subjects
Named in the text we hold. One piece can cover several.
Audience
No verified audience measurement yet.
About this data
Counts cover the work we have indexed. Tone needs enough text and a confident classification. Excerpts and episode notes are not full articles or transcripts.
Identity or attribution wrong? Suggest a correction.